Wiersze zebrane

Szymik nie epatuje, lecz opisuje. Nie ocenia, ale podgląda. Nie wydaje pochopnych sądów, lecz zdaje się wchodzić w wewnętrzny świat swoich poetyckich bohaterów. Każdy z nich jest ważny i nikt nie znajduje się na straconej pozycji. W tej poezji mówi się raczej o zagubieniu, niż wskazuje palcem i osądza. Jest w niej wiele zwykłej życzliwości i miłosierdzia, niestroniącego jednak od wymierzenia policzka Prawdą. Zresztą ta ostatnia wydaje się być najważniejsza. Nie można sprzyjać człowiekowi jeśli zarazem nie dopominamy się o prawdę o nim i o Prawdę jako taką. Poezja opisująca kondycję człowieka współczesnego nie może zrezygnować z najważniejszych kwestii moralnych i metafizycznych.

Mirosław Dzień (fragm. Wstępu)

99,00 

Na stanie

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Księgarnia św. Jacka przedstawia wydanie wierszy zebranych ks. Jerzego Szymika! To wyjątkowe wydawnictwo obejmuje wszystkie utwory, które ukazały się drukiem w latach 1988-2023. Ten obszerny tom to nie tylko zbiór  pięknych wierszy, ale także podróż przez lata twórczości tego wybitnego autora. Wprowadź się w świat poezji, który wyczarowuje emocje, zmusza do refleksji i porusza najskrytsze zakamarki duszy.

Wydanie obejmie tomy:

    1. Uczę się chodzić, Katowice 1988.
    2. Zupełnie inaczej, Katowice 1991.
    3. Wstęp wolny, Lublin 1992.
    4. Ziemia niebieska, Lublin 1994.
    5. Dotyk źrenicy, Lublin 1997.
    6. Śmiech i płacz, Katowice 2000.
    7. Błękit. 50 wierszy z lat 2000–2002, Katowice 2003.
    8. Cierpliwość Boga. 66 wierszy z lat 2003–2006, Katowice 2006.
    9. Czułość, siła i drżenie. 50 wierszy z lat 2006–2009, Missa de spe i Litania do Matki Boskiej Pszowskiej, Katowice 2009.
    10. Wiersze z lat 2009–2014, Katowice 2014.
    11. Dobre wino. Wiersze z lat 2014–2017, Katowice 2017.
    12. Ogród, Katowice 2020.

    oraz wiersz z 2023 roku pt. Piosenka o końcu moich Katowic.

Szymik nie epatuje, lecz opisuje. Nie ocenia, ale podgląda. Nie wydaje pochopnych sądów, lecz zdaje się wchodzić w wewnętrzny świat swoich poetyckich bohaterów. Każdy z nich jest ważny i nikt nie znajduje się na straconej pozycji. W tej poezji mówi się raczej o zagubieniu, niż wskazuje palcem i osądza. Jest w niej wiele zwykłej życzliwości i miłosierdzia, niestroniącego jednak od wymierzenia policzka Prawdą. Zresztą ta ostatnia wydaje się być najważniejsza. Nie można sprzyjać człowiekowi jeśli zarazem nie dopominamy się o prawdę o nim i o Prawdę jako taką. Poezja opisująca kondycję człowieka współczesnego nie może zrezygnować z najważniejszych kwestii moralnych i metafizycznych.

Mirosław Dzień (fragm. Wstępu)

Poezja księdza Szymika nie jest amboną – jest literaturą, a więc posiada i artystyczną organizację, i przekazuje system wartości – obie te składowe są uformowane zgodnie z intencją autora. Na poziomie aksjologii śląski pisarz komunikuje przez swoje wiersze, że nie na wszystkie trudności życia zaradzi człowiek – wówczas, przekonuje poeta, należy przylgnąć do kogoś większego niż istota ludzka.

Mariusz Solecki (fragm. Posłowia)

Autor

Ks. Jerzy Szymik

Powiązane produkty